top of page
  • Foto van schrijverinfo863020

Elfstedentocht NON-stop

203km in één keer suppen. Ongeveer 30 uur lang. Op je sup staan. Zonder slaap en super korte stops om je eten/drinken te wisselen. Zaterdag 9 september was het weer zover. En 2 super stoere vrienden doen mee. Jasper: die de NON-stop ooit als allereerste heeft gepeddeld. In de winter nota bene. En 10 jaar na dato wil hij hem nogmaals doen, maar dan in het evenement. Reinder traint geregeld met hem mee en beslist op het laatste moment ook mee te gaan doen.


Beide hebben een ondersteuningsteam nodig

Joannet en ik (Diane) begeleiden Reinder. Ronald en Benny zorgen voor Jasper. Het weekend voor de Elfstedentocht hebben we al even een kop koffie met elkaar gedronken om de grote lijnen door te spreken.


Op 9 september arriveren Joannet en ik om 08.00 uur in Leeuwarden. Na een kopje thee krijgen we de briefing van zijn voedsel- en vocht wensen. Om 10.00 uur is de start en als het startsein klinkt staan de heren niet aan de startlijn. Op hun dooie gemak komen ze rustig aan gesupt en starten als laatsten van de groep.

De eerste 40 kilometer gaan in een voor hun rustig tempo. Ze kletsen gezellig en dansen op hun board met ons mee als er muziek klinkt.


Na 60 kilometer supt Reinder voorzichtig bij Jasper weg.

Hij kan meer, wil harder, wil mensen in gaan halen. De stops (10 in totaal) verlopen soepel en efficiënt. Camelback (en reepjes) wisselen, 2 paracetamol slikken, bidon vocht naar binnen werken, soms een maaltijd shake nuttigen, een T-shirt wisselen of een zonnebril lozen. Iedere stop mag maximaal 5 minuten duren. De eerste 2 stops maakt hij hier rustig gebruik van, daarna worden ze korter. Vaak zo kort dat hij niet eens van zijn board af komt maar op de rand, al zittend, doet wat hij moet doen.


Als de avond valt zien we hem inlopen op de andere deelnemers. Iedere keer als we hem zien is hij vrolijk gestemd. Als wij vragen 'hoe is ie?' Vraagt hij het altijd ook terug: 'en met jullie?' Lekker boeien, denken wij, maar het zegt iets over hoe scherp, relaxed en betrokken hij is.

Hij vraagt steeds vaker hoe ver de afstand is tot de mensen voor hem. Wij rijden dan door, klokken de afstanden tot zijn tegenstanders en geven dit aan hem door. Hij heeft een plan.


Tussen de echte stops door zoek ik verschillende plekken waar we hem kunnen aanmoedigen. Op bruggetjes, in dorpjes. Als de avond valt sluipen we in het pikkedonker langs tuinen tot we bij een hoge heg aankomen. We kunnen niets zien maar we horen iemand al vrij snel aan komen suppen. Geen idee wie het is. Tot Reinder ineens voorbij de heg komt, iets enthousiast roept en ons helemaal het ape-zuur laat schrikken.


Als de nacht valt proberen Joannet en ik af en toe even een korte powernap te doen.

We houden zijn tracker in de gaten dus we weten waar hij zich (ongeveer) bevindt. Na een korte powernap is hij nog ver bij ons vandaan dus Joannet wil haar ogen nog éven dicht doen. Ik twijfel. Mijn taak is om te kijken waar hij het beste even kan aanmeren en dat had ik nog niet gedaan. Ik stap toch de bus uit en in het donker hoor ik hem joelen. Dat doen we bij iedere stop zodat hij weet waar we staan. Ik schrik, maar joel gezellig terug. Een ander team lacht: die hebben door dat hij al voorbij de stop is en ik te laat ben. Ik ren (al joelend) naar een rietkraag, roep naar Joannet dat de camelback moet komen en dirigeer Reinder naar de kant. Afstappen wil hij niet (fieuw, wat dat kan daar ook niet). We doen een snelle wissel en hij gaat er weer als een speer vandoor. Wij zijn weer helemaal wakker. En lachen om onze naïviteit dat de tracker zijn exacte locatie aangeeft. Dat doet die dus niet.


Rond 04.00 uur duurt het lang voordat we hem weer zien. De stop in Franeker is verlegt dus zijn etappe is langer geworden dan gepland. Mijn telefoon gaat 'Reinder IJmker'. Kak, dat is niet goed! Hij zegt 'waar zijn jullie, ik heb geen vocht meer!' Ik vertel hem dat hij bijna bij ons is en door moet peddelen. Nogmaals benoemt hij al een tijd geen drinken meer te hebben en ik herhaal net zo hard dat het echt nog maar 2km is, door peddelen dus. Ik ren in het donker, door het natte gras, de heuvel op naar de brug. Ik zie een supper in de verte aankomen en schijn met mijn lamp. Ik heb door dat Reinder het is en roep dat hij bijna bij de stop is. 'Waar dan!' roept hij 'door peddelen' blèr ik. Snel vervangen we zijn camelback en reepjes. Hij vraagt hoe hij ervoor staat en ik vertel hem dat hij heel goed bezig is en zo door moet gaat. En weg is hij weer. Al zingend.


Ook de ochtend peddelt hij nog in een mooi tempo.

Je begint steeds meer vermoeidheid te zien. De benen worden stijf, hij staat steeds meer rechtop de sup maar is nog steeds goed gemutst. Hij vraagt of ik iets tegen stijve benen heb en ik stuur luchtkusjes naar hem toe. Dat moet voldoende zijn. In Dokkum (laatste stop) vraagt hij of we in 'the winning team' zitten. Het moment om hem blij te maken: 'je ligt eerste en als jij zo door peddelt ga je deze editie winnen.' Een vette 'WHOOO' komt uit z'n mond en met een vette glimlach op z'n gezicht vertrekt hij weer. 'NOOIT MEER' roept hij nog.


Richting Leeuwarden treft hij Jasper die onderweg is naar Dokkum. Van een afstand is hun enthousiasme te horen. Twee vrienden met één doel: de finish halen. Wij kunnen eindelijk Jasper ook even aanmoedigen en wat staat hij er nog goed op. Super trots moedigen we hem aan en vertrekken wij richting het zoveelste dorpje. Eerst koffie en appeltaart. Oh, en een normaal toilet want ik kan geen boom/struik/hoog gras meer zien. Reinder redt zich wel even. Dan verplaatsen we ons weer naar de route. Langs het water drinken we weer even wat en wachten we tot hij voorbij komt. Als hij aan komt peddelen roept hij 'ik wil zo dadelijk m'n zwarte beker!' Check! Ik zoek razendsnel een plek waar we hem weer kunnen zien en Joannet maakt z'n beker klaar. Dan racen we naar de bedachte plek een paar honderd meter verderop. Dat was iets te ambitieus. We missen hem net. Opnieuw zoeken en we vinden een nieuwe plek. Nu hopen dat dit goed gaat. Daar aangekomen arriveert hij na 2 minuten. Drinkt extra vocht en zegt zichzelf helemaal gek te maken in z'n hoofd. Ik probeer hem gerust te stellen: 'blijf doen wat je nu doet, nummer 2 is ook aan het instorten, je hebt marge genoeg, je gaat winnen als je zo door blijft gaan.'


Het laatste stuk tegemoet. Wij rijden naar de finish in Leeuwarden. We mogen mee op de boot van de organisatie om hem tegemoet te varen. Op 2km van de finish komt hij aan gepeddeld. Stiekem word ik emotioneel. Wat een prestatie. Niet zozeer die eerste plek maar dat hij de finish gaat halen. Hij heeft nog praatjes voor tien maar z'n lijf zegt iets anders. Toch oogt hij sterk, mentaal zeker. Muziek wordt gedraaid. "I can buy myself flowers' is hét nummer van Reinder en mij. Dat appen wij elkaar op bepaalde momenten. Ik dans op de boot, hij op z'n board. De laatste meters komen in zicht en een door hem aangevraagd nummer wordt gespeeld.


En dan is hij daar.

Wat een held, wat een prestatie. Apetrots joelen we hem toe. Marije (organisatie) vraagt op de boot of ik het kruisje om zijn nek wil doen. Wat tof, daar hoef ik niet over na te denken. Het is bloedheet, ik krijg het kruisje, loop naar de achterkant van de boot en spring het water in. Ik geef hem een onwijs dikke knuffel en Reinder zakt ook het water in. Wat een eer om hem het kruisje om zijn nek te mogen hangen. Daarna klimmen we samen op zijn board en krijgen we drinken aangereikt. We toasten op zijn overwinning. Het zit er op. Na 29 uur suppen.


Jasper finisht na ruim 30 uur als vierde.

Deze twee toppers hebben iets gedaan wat voor zoveel mensen onmogelijk is (of lijkt). Ik heb al het respect van de wereld voor hun en voor alle suppers die hieraan mee hebben gedaan. Want ook hun hebben wij met alle liefde aangemoedigd. Je bent uiteindelijk voor iedereen. Je hoopt dat iedereen hem uit kan peddelen. Helaas is dat niet gelukt maar ook voor de mensen die het niet gehaald hebben: het proberen is al goud waard.


Dus lieve Minke: ook jij bent een topper!

En lieve Joannet, wat heerlijk om dit samen met jou te mogen doen. Top-team!






145 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page