Zomer 2020.

Ik ben op kampeervakantie in Duitsland en zoals gewoonlijk zoek ik verschillende manieren om van de omgeving en de natuur te genieten. Wandelen, kanoën op een riviertje, suppen op een stuwmeer. Echt zo’n vakantie activiteit. Eenmaal weer thuis doe je weer gewoon je ding en raakt het vakantiegevoel weer op de achtergrond.

Dan kom ik een advertentie van SUP&GO tegen. Een supschool in mijn eigen Harderwijk, waar je sups kunt huren en lessen worden gegeven. Dat klinkt leuk, kan ik het vakantiegevoel een beetje vasthouden en zoveel anders valt er ook niet te beleven in deze coronatijd. Ik neem een aantal beginnerslessen en heb er best lol in. Tot eind oktober, ik zit inmiddels bij het licht gevorderden groepje, waar de focus wat meer op techniek. Het is een frisse dag, er is wind, ik kukel van mijn board kopje onder in de golven. Brrr, niks aan. Ik zat al te twijfelen hoe lang ik nog door zou gaan met de lessen. Ik ben namelijk totaal niet sportief. Het type dat met gym op school altijd als laatste werd gekozen omdat ik onhandig ben en geen enkele competitiedrang bezit. Ik hoef niet zo nodig als eerste bij de volgende boei te zijn en laat met alle liefde de rest voor. Dus ik geef aan: het wordt winter, ik stop ermee. Bovendien begint het me te sportief te worden. Komende zomer kom ik nog wel eens langs om een sup te huren.

Maar dan komt Marnix met een voorstel: wat zou je er van vinden als we een Relaxed Touren groep gaan starten? Een groep waarbij de focus ligt op ontspanning,  gezelligheid en genieten van het water en de natuur.
Dat klinkt me een stuk beter in de oren. Blijft het probleem van kouder weer en koud water. Maar het is waar wat ze zeggen: slecht weer bestaat niet, slechte kleding wel. Ik schaf een long john en surfschoenen aan (en bijpassende jas en tas, roze natuurlijk). In de herfst en winter blijkt het prachtig te zijn op het water en de eilandjes. Verkleurende bomen, trekvogels, beversporen, ijsvogeltjes, koeien en mooie luchten. Bovendien varen er nauwelijks boten in deze tijd van het jaar en heb je het water voor jezelf.
Aan het eind van de winter schaf ik mijn eigen supboard aan, welke ik elke week mee neem.

Er zijn momenten dat ik niet zo lekker in mijn vel zit. Ik heb gemerkt: hoofd uit balans, dan supboard ook uit balans. Dan sta ik verstijfd te wiebelen en te schuifelen en is er niks relaxed aan. Maar de natuur maakt me altijd rustig. De instructeurs zijn enthousiast, geduldig en moedigen me aan als het even niet zo lekker gaat. Bovendien is er halverwege de tour altijd een kopje thee om even bij te komen, de benen wat te ontspannen en energie op te doen voor het laatste deel. Na een ochtendje suppen heb ik eigenlijk altijd weer een goed humeur!

Dus nu zijn we 4 jaar verder. Nog steeds ga ik vrijwel elke vrijdagochtend mee touren. Lichte vorst, miezer, hitte, niets houdt ons tegen. Behalve wind en golven dan, daar ben ik nog steeds geen fan van. Meestal wordt er een route uitgestippeld die zoveel mogelijk in de luwte blijft. Waait het echt hard, dan gaat het niet door, het moet tenslotte wel ontspannend blijven 😉

Ik ben inmiddels al op heel veel tourtjes meegeweest. Rondom Harderwijk, maar ook bijvoorbeeld in de Weerribben, Zaanse Schans of door de grachten van Utrecht, Amersfoort, Amsterdam, Naarden en Zwolle. Met kampeerspullen op het board naar Nunspeet (SUP&CAMP) en een SUP&HIKE vakantie in Duitsland. Elke week weer een uitje, genieten van de natuur en het gezelschap. Ik hoop dat er nog veel tourtjes mogen volgen!

Marian

Terug naar berichten