ICE race in Zwitserland, deze stond al langere tijd op ons ’to do’ lijstje. De Thunersee is ons niet onbekend: tijdens onze SUP&HIKE reis naar Kandersteg, Zwitserland is dit één van de prachtige bergmeren waar wij met onze deelnemers suppen. Prachtig blauw water, halverwege een koffie tentje aan het water, springen vanaf de duikplank en langs de kastelen peddelen. Mét de bergen om ons heen! Op dit mooie meer willen wij wel racen!

Afgelopen weekend was het zover. Op woensdagmiddag rijden wij met z’n drieën (Marnix, Reinder en Diane) richting Duitsland. Onderweg besluiten we een Air bnb te zoeken omdat we anders in de camper bus moeten slapen waar 3 boards op het dak liggen. En die zouden er dan eerst vanaf moeten (gaap)….en Diane vindt een bed toch wel erg fijn….Het eerste snurk-concert is die nacht een feit. Dat belooft nog wat voor de komende nachten. Éen iemand krijgt een ‘jij mag niet op je rug slapen-bevel’.

Op donderdagochtend zitten we op tijd weer in de auto en komen wij rond het middaguur aan in Kandersteg. We parkeren de bus en wandelen richting ons mooie Oeschinesee. Dit keer niet in de zon maar boven aangekomen is het bewolkt en regenachtig. Het mooie blauwe meer ligt er wat grauwig bij maar het blijft een prachtig gezicht! We checken later in bij het scoutingcentrum en Marnix bereid een lekkere maaltijd. In de avond relaxen wij in de sauna’s, bubbelbad en het zwembad in de Welness in het Waldhorn Hotel. Vrijdag doen wij een Via ferrata. Tuigjes aan, helmen op en klimmen maar! Geweldig met de denderende waterval vlakbij ons.

Op zaterdag is het race-dag! De zon schijnt en er is weinig wind. Er heerst een gezellige sfeer ondanks dat er minder deelnemers zijn dan wij hadden verwacht bij zo’n mooie race. We starten om de 15 seconden met een time-trial van de technische ronde van 1000 meter. Zo kan de organisatie de heats indelen. Voor de vrouwen is dit een rondje in peddelen aangezien er maar 4 dames mee doen. Jammer, maar zo te zien zijn het wel dames die goed kunnen suppen.

Marnix en Reinder komen bij elkaar in de eerste heat. De eerste twee gaan door naar de halve finale. Ze gaan van start en één man is aanzienlijk sneller. Marnix en Reinder komen redelijk tegelijk bij de eerste boei aan. Marnix aan de binnenkant en Reinder aan de buitenkant. Ze draaien een mooie bocht. Bij de volgende bocht zijn de plekken omgedraaid en Reinder pakt de binnenbocht waardoor hij na de boei voor Marnix uitkomt. Reinder gaat door naar de halve finale. 6 man sterk….maar vooral 6 sterke mannen! Het niveau ligt hoog. Reinder raced een mooie race maar haalt de finale niet.

Ik sta aan de start met de andere 3 dames. Vóór de wedstrijd heb ik kennis gemaakt met mijn tegenstanders. Altijd goed om een beetje te weten tegen wie je strijdt. Ik kijk naar hoe ze in peddelen en op basis daarvan heb ik mijn positie bepaalt bij de start: links van de (overduidelijk) snelle dame starten in de hoop bij de boei aan haar binnenzijde uit te komen zodat ik geen buitenbocht hoeft te pakken. Naar de eerste boei toe is die dame hard weg. Maar ze laat ruimte bij de boei dus ik heb ruimte aan de binnenkant. En hoe snel die dame ook is, ze is een drama qua stabiliteit in de bocht. Ze zorgt voor veel ‘gedoe’ in de bocht dus het was een dringen van jewelste. Ik pak de binnenbocht en kom zij aan zij met de snelle richting de volgende boei. Daar heeft de snelle de binnenbocht dus ik moet buitenom. Klaar voor het maken van de pivot turn staat dat snelle apparaat weer te wiebelen en te zwieren en te zwaaien op haar board en ze kukelt het water in. Daardoor kan ik de draai onvoldoende maken omdat haar board in de weg ligt. De snelle klimt snel op het board en ik zie een derde board over onze boards heen komen. Nog meer gedoe. Niks van aan trekken, blijven draaien en door suppen. Bij de volgende boei….weer gedoe en geklungel van die snelle maar ik blijf mijn ruimte pakken en probeer mijn bocht scherp te maken. Na de vierde boei peddelt de snelle weg op het rechte stuk. Daarna kan ik al mijn boeien netjes draaien met pivot turns. Want dat was mijn doel: beide kanten pivot turns maken. In mijn nek voel ik de hete adem van een snelle 19 jarige Française. Wat een krachtige slag heeft zij zeg. Na de eerste ronde moet ik het water uitrennen met mijn board, een korte bocht maken en een beach start maken. Als ik het water weer in ren zie ik dat ik mijn afstand tot haar vergroot heb. Goed nadenken van te voren en oefenen met hoe je je board uit het water haalt, hoe op te tillen en hoe weer te water gaan heeft zin gehad. De tweede ronde blijven mijn bochten scherp en mijn tempo steady. Leuk om als tweede over de finish te komen. Super blij met deze race vooral doordat mijn bochten goed gingen.

Op zondag staat de long distance op het programma. Veel meer Marnix zijn ding dan die van mij. We zien altijd meer deelnemers bij de long distance en ook nu is dat het geval bij de mannen en de vrouwen. Marnix heeft de gehele race ‘alleen’ gesupt. Geen draft kunnen pakken en ook niemand in zijn draft gehad. Hij heeft zijn tempo constant hoog kunnen houden en is super tevreden over zijn gemiddelde tempo over de gehele race.

Ik heb 13 km in de draft gehangen van de 19 jarige Française. Dit was draften in de extreemste vorm want we hebben erg veel golven gehad. Van de wind maar ook van de boten op het meer. Na 13km werd ik er knettergek van. De constante klotsbak zorgt ervoor dat ik alsmaar corrigerend aan het suppen ben en dat kost veel energie. Ondanks dat zij mij deels ‘mee trekt’ kies ik ervoor om de draft los te laten en de laatste 5 km zelf de klotsbak te trotseren. Dat gaat prima maar ze supt wel langzaam aan bij mij weg. De laatste 400 meter nog even een flinke zij-wind en ik kom 40 seconden na de nummer 3 binnen. Ook vandaag weer dik tevreden!

Na de race hebben we (nou ja….niet echt ‘we’ maar ‘ze’ 😉 ) de boards weer op het dak gegooid en zijn we naar huis gereden. Wat een mooie dagen hebben wij gehad. Ontzettend veel gelachen, gekletst en gesnurkt. Herinneringen om nooit meer te vergeten: onbetaalbaar.

Terug naar berichten